nijam nizhal aanathu part 8 – நிஜம் நிழல் ஆனது காதல் கதை

காதல்    அன்பையும்,  வலியையும் உணர்த்தும்  காதல்  கதை

 

By  Mullai :  

திவ்யாவிற்கு,  ராஜியிடம்,  இருந்து  மெசேஜ்   வரவில்லை..
 
பெங்களூரில்,  இருந்து  திவ்யாவின்,  சித்தி  பசங்க  வந்திருந்தாங்க..
 
அவளால்,  படிக்க முடிய வில்லை.. எந்த நேரமும் மொபைலைப்  பார்த்துக்  கொண்டு இருந்தாள், அப்படி இருக்கும் போது… பசங்க விளையாடிட்டு  இருந்தாங்க, திவ்யாவிற்கு இந்த நினைப்பில்… அதிகமான யோசனை பண்ணியாதால்… மயக்கம் போட்டு விழுந்து விட்டாள்.
 
பதறிப் போன அருண்,  திவ்யாவை கையில் தூக்கிக்  கொண்டு மருத்துவமனையில்  அட்மிட்  செய்தான்.
 
அதிகமான மன அழுத்தம்… என்று கூறினார்கள்…
 
அருண், பயந்து விட்டான்.. அவனாள், யாரிடமும் இயல்பாக இருக்க முடியவில்லை.
 
பவி     :   விஷயம் தெரிந்து ஹாஸ்பிட்டல் வந்தாள்… ஆனாலும்  திவ்யாவிக்கு மயக்கம்  தெளியவில்லை.
 
பவிக்கு, திவ்யாவைப்  பார்த்தவுடன் வருத்தம் தாளாமல், அழுகை வந்தது. அறிவுகரசியும்  ஒன்றும்  சொல்ல  வில்லை.
 
பவி,  ராஜிக்கு  இவள் நிலையைச்  சொல்ல  நினைத்தாள்,  ஆனால் அவளிடம்… தொலைபேசி  எண்ணும்  கிடையாது. எதுவும்  பண்ண  முடியாமல் போனதை,  எண்ணி  வீட்டுக்கு  கிளம்பினாள்.
 
திவ்யாவிற்கு  மயக்கம்  தெளிந்து  கண்  விழித்து  பார்த்தாள்,  அவள் அண்ணி யமுனா, ஆர்த்தியும்,  உடன் இருந்தனர்.  என்ன  இப்படி எங்களை பயம் அடைய செய்து விட்டாய்… என்றாள் யமுனா.
 
அருண், எழுந்து ஓடி வந்தான்… குரல் கேட்டு, ஆனாலும் எதுவும் பேசாமல் நின்றான்… மனதுக்குள்  சந்தோசம்.
 
திவ்யாவுக்கு எதுவும் புரியவில்லை… தனக்கு என்ன ஆனது என்று தெரியாமல்… அமைதியாக இருந்தாள்.
 
ஆர்த்தி  : அக்கா.. நீ படிச்சிட்டுருந்த நானும், அண்ணாவும், விளையாடிட்டு  இருந்தோம். நீ படில இருந்து விழுந்துட்ட.. அந்த நேரம் பார்த்து மாமா வீட்டுக்கு  வந்தார், உன்னை மருத்துவமனையில் சேர்த்தார்.. என்றாள்.
 
திவ்யா எதையும் பொருட்படுத்தவில்லை.. என்  மொபைல்  எங்க  என்றாள்…
 
நீ  விழுந்ததுல  உன்    போன்   Repair   ஆயிடிச்சி   என்றாள்,  அவளின்  கவலை அதனால் இன்னும் அதிகம் ஆனது.
 

 

டாக்டர்,   டிஸ்சார்ஜ்  பண்ணலாம்..  என்றார்..
 
திவாகர்    :   திவ்யாவை   என்  வீட்டுக்கு  கூட்டிட்டுப்   போறேன் என்றான்… அருண்,  எதுவும் சொல்ல வில்லை…
 
திவ்யா   :   நான்   மாமா  வீட்டுக்குப்   போறேனு   சொன்னாள்..
 
அருண்    :  திவ்யாவிற்கு,  என்னமோ  பிரச்சினை  என்று தெரிந்துக்  கொண்டான்.
 
வீட்டுக்கு போனதும்.. திவ்யாவின் பாட்டி அழுதாள், திவ்யா போய் படுத்து கொண்டாள்… அவளின் அண்ணியும் அவளுடன் வந்து விட்டாள்.
 
இதனால் தான்… ராஜியின் மேஜ்யை திவ்யாவால்… பார்க்க முடிய வில்லை…
 
திவ்யாவிக்கு உடம்பு சரியாக… 4 வாரம் ஆனது… மொபைல் சரி பண்ண வில்லை… ஆனாலும் காலேஜ்கு மட்டும் போவதை நிறுத்த வில்லை… திவ்யா…
 
இருவரும் தங்களுக்குள் உள்ள காதலை வெளி படுத்த வில்லை… அதற்குள்… இவ்ளோ… தடை.

 

 
அருண்   : திவ்யாவை… கூப்பிட்டான்,  வந்தாள்… பரீட்சை முடிந்ததா என்றான்.
 
திவ்யா   :   இன்னும் 2 இருக்கு மாமா என்றாள்…
 
அருண்    :   மேல படிக்க போகிறாயா… இல்ல என்று முடிப்பதற்குள்….
 
திவ்யா   :   ஆமாம்… மாமா படிக்க போகிறேன் என்றாள்…  நான் சித்தி வீட்டுக்கு போயி  ஒரு  வாரம்  இருக்கப்   போறேன் என்றாள்…
 
 
அருண்    :  நான் எப்படி இருப்பேன் என்று கேட்க மனது துடித்தது… உள்ளே அடக்கிக்  கொண்டு…. எனக்கு வேலை இருக்கு,  யார் கூட்டிட்டு போவாங்க… என்றான்.
 
நான் ஆர்த்தி, கண்ணன் கூட போறேன் மாமா என்றாள் திவ்யா…


ஒரு வழியாக… முதலாம் ஆண்டு முடித்து… ஊருக்குப்  போனான்  ராஜி.
 
பல முறை திவ்யாக்கு போன் பண்ணியும்… போக வில்லை…. அவளுக்கு என்ன ஆனதோ என்று தவித்தான், அப்போது நினைவுக்கு வந்தது… பவியின்… முகவரி தன்னிடம் இருப்பது.
 
மொபைலை எடுத்து பார்த்தான்… உடனே… கடிதம் போட்டான், அந்த கடிதம்…. பவி வீட்டுக்கு வந்தது.


பவி    :   பிரித்து   படித்தால்…  அதில்   ராஜியின்   போன்   நம்பர்   இருந்தது…
உடனே போன் பண்ணி நடந்த விஷயம்… போன் பண்ண, நினைத்து..Number  இல்லாததால்… வருத்தபட்ட அனைத்தையும்… சொன்னாள்.

ராஜியின் காதில்… அவளுக்கு உடம்பு சரி இல்லாமல்… போனதும்…. அவள் தனக்காக… விரதம் இருந்த விசயம் மட்டும் தான் காதில் விழுந்தது…
 
மிகவும் வருத்தபட்டான்… ராஜி,  பவிக்கு நன்றி… கூறினான்…


தான் கடிதத்தை திவ்யாவிடம் கொடுத்து… தனக்கு போன் பண்ணும் படி சொல்ல சொன்னான்.

பாவி   :  கண்டிப்பாகச்  சொல்கிறேன்…. உங்களுக்கு, போன் பண்ணுகிறேன் என்றாள்.

உங்களிடம் பேசியதில் சந்தோசம்… என்றாள்,  ராஜி’  எனக்கும் தான் என்றான்…
 
பவி  :  மாலை கிளம்பி… திவ்யா, வீட்டுக்குப் போனாள், திவ்யா… அவள் அண்ணியுடன்… கோவிலுக்குப்  போயிட்டு  வந்தாள்.


பவியை பார்த்த… சந்தோசம், வாடி என்றாள்… தனியாக பேச வேண்டும் என்று சைகை செய்தால்.. உடனே… மாடிக்கு போனாள் திவ்யா, அவள் மாடிக்கு போவதுக்குள்…. பவி… ராஜிக்கு போன் பண்ணி… லைனில் இருக்க சொன்னால்..


திவ்யா வந்த உடன் போனை கொடுத்து பேசு என்றாள்… யார் என்று திவ்யா கேட்டாள்… பேசு தெரியும்… என்றாள்… ஹலோ என்றால் திவ்யா…


திவ்யா என்றான் ராஜி… தெரிந்து விட்டது திவ்யாவுக்கு அவன் குரல்… சந்தோஷம் பேச வார்த்தை வர வில்லை திவ்யாக்கு…


                              
                             வரும் வாரம் தொடரும்…  பேச நினைத்து… பேசி தீர்த்த வலிகள்…

 

                                                                                          
முந்தையக்   கதையைப்   படிக்க :

நிஜம் நிழல் ஆனது – part 7 – True love – Nijam Nizhal Anathu

 

Leave a Comment